چگونه می‌توان سیستم‌های دیجیتال را در رویدادهای بزرگ به‌گونه‌ای طراحی کرد که پایداری زیست‌محیطی بلندمدت تضمین شود؟

Host: سلام و درود به شنوندگان گرامی. به پادکست A.I.S. Insights کاری از Living Knowledge خوش آمدید. من آنا آیوی سامرز هستم و امروز به همراه همکارم، الکس ایان ساترلند، به بررسی یک مطالعه جدید می‌پردازیم. این مطالعه تحت عنوان «قابلیت‌های سیستم‌های اطلاعاتی سبز برای کلان‌رویدادهای پایدار: یک مدل مفهومی برای المپیک ۲۰۳۲ بریزبن» توسط David M. Herold، Nils-Ole Hohenstein، Maria Kaya، Łukasz Marzantowicz، Martin Göbel و Christoph Buck انجام شده و در International Conference on Information Systems در سال ۲۰۲۶ ارائه شده است. این پژوهش بر پایه سیستم‌های اطلاعاتی سبز و نظریه قابلیت کنش، چگونگی پشتیبانی زیرساخت‌های دیجیتال از پایداری را در طول مراحل مختلف پروژه و میان ذی‌نفعان گوناگون تبیین می‌کند. الکس، خوش آمدید.
Expert: سپاسگزارم آنا، از همراهی با شما خوشحالم. این مطالعه به بررسی مستقیم پیوند میان زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و پایداری در رویدادهای بزرگ‌مقیاس می‌پردازد.
Host: برای شروع، لطفاً به این موضوع بپردازید که این مطالعه دقیقاً چه مشکلی را در دنیای واقعی بررسی می‌کند؟ رویدادهای عظیم ورزشی چه مسائلی در زمینه مدیریت دیجیتال دارند؟
Expert: کلان‌رویدادها معمولاً ردپای کربنی و مصرف منابع چشمگیری به همراه دارند. مشکل اساسی این است که سیستم‌های اطلاعاتی معمولاً فقط برای اجرای عملیاتی کوتاه‌مدت، یعنی همان چند هفته برگزاری رویداد، طراحی و مستقر می‌شوند، نه برای اهداف بلندمدت و میراث شهری. در نتیجه، سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در زیرساخت‌های دیجیتال پس از پایان رویداد اغلب در پشتیبانی از برنامه‌های پایداری ناکام می‌مانند و این دارایی‌های داده‌ای بدون استفاده رها می‌شوند.
Host: مطالعه برای پاسخ به این معضل، از چه رویکرد و روش‌شناسی استفاده کرده است؟
Expert: این مطالعه یک مدل مفهومی بر اساس ترکیب دو حوزه سیستم‌های اطلاعاتی سبز و نظریه قابلیت کنش تدوین کرده است. به بیان ساده، تمرکز رویکرد بر این است که نشان دهد فناوری‌های دیجیتال صرفاً ابزارهای فنی نیستند، بلکه قابلیت‌هایی ایجاد می‌کنند که گروه‌های مختلف ذی‌نفعان با بهره‌گیری از آن‌ها می‌توانند اقدامات پایدار زیست‌محیطی انجام دهند.
Host: در زمینه نتایج و خروجی‌های این مطالعه، مهم‌ترین یافته‌ها چه هستند؟
Expert: خروجی‌های مطالعه قابلیت‌های پایداری دیجیتال را در طول چرخه عمر رویداد در چهار دسته طبقه‌بندی می‌کند: قابلیت‌های عملیاتی، ساختاری، حاکمیتی و میراثی. علاوه بر این، مطالعه پدیده‌ای را تحت عنوان «قابلیت‌های پایداری با تاخیر زمانی» معرفی می‌کند؛ یعنی سیستم‌هایی که امروز در طول آماده‌سازی رویداد طراحی می‌شوند، اما هدف واقعی آن‌ها کاربرد توسط کنشگران شهری آینده و در شرایط در حال تحول پس از رویداد است.
Host: مطالعه چه شرایطی را برای اثربخشی این قابلیت‌ها الزامی می‌داند؟
Expert: پژوهشگران شرایط مشخصی را شناسایی کرده‌اند که برای دستیابی به این مزایا ضروری است. از جمله این شرایط می‌توان به یکپارچه‌سازی داده‌ها میان مکان‌های مختلف، شفافیت در حقوق تصمیم‌گیری، به‌کارگیری استانداردهای باز داده و امکان انتقال سازمانی این ساختارها به مدیریت شهری اشاره کرد. در واقع، سیستم‌های دیجیتال باید نیازهای فوری زمان مسابقات را با نیازهای بلندمدت جامعه متعادل کنند.
Host: این یافته‌ها از دیدگاه عملیاتی و برای فعالان حوزه کسب‌وکار و فناوری چه اهمیتی دارد؟
Expert: پیام کاربردی برای مدیران و توسعه‌دهندگان زیرساخت این است که سامانه‌های دیجیتال را نباید ساختارهایی یک‌بارمصرف در نظر گرفت. در پروژه‌های بزرگ زیرساختی، قراردادها و معماری‌های نرم‌افزاری باید از ابتدا طوری تنظیم شوند که داده‌ها قابل انتقال به سازمان‌های محلی باشند و پلتفرم‌ها استانداردهای باز داشته باشند. این کار از اتلاف سرمایه دیجیتال جلوگیری کرده و ارزش محیط‌زیستی پایداری را به بار می‌آورد.
Host: بسیار متشکرم الکس از توضیحات مشخص و دقیقتان درباره این مطالعه.
Expert: خواهش می‌کنم، آنا.
Host: از شما شنوندگان ارجمند نیز برای همراهی با این قسمت از A.I.S. Insights سپاسگزاریم. روز خوبی داشته باشید.