فضاهای مجازی فراگیر چگونه به تیم‌های دورکار در همکاری خلاقانه و خلق ایده‌های نوآورانه کمک می‌کنند؟

Host: سلام و درود به همه همراهان گرامی. به یکی دیگر از قسمت‌های پادکست A.I.S. Insights خوش آمدید، پادکستی با پشتیبانی Living Knowledge. من آنا آیوی سامرز هستم و امروز می‌خواهیم به بررسی یک مطالعه بسیار جذاب و کاربردی بپردازیم تحت عنوان «اثبات مفهومی مبتنی بر متاورس برای نوآوری در تیم‌های توزیع‌شده». این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه یک محیط فراگیر متاورسی می‌تواند همکاری پویا و ایده‌پردازی خلاقانه را در میان تیم‌هایی که در نقاط مختلف جغرافیایی مستقر هستند، احیا کند. در کنار من همکار همیشگی‌مان، الکس یان ساترلند حضور دارد تا این موضوع را با هم کالبدشکافی کنیم. الکس، خیلی خوش آمدی.

Expert: سلام آنا، و سلام به شنوندگان عزیز ما. بسیار خوشحالم که اینجا هستم. موضوع امروز دقیقاً به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های دنیای کسب‌وکار پس از همه‌گیری کرونا می‌پردازد، یعنی نوآوری در محیط‌های دورکاری و هیبریدی.

Host: دقیقاً الکس. بگذار از همین چالش بزرگ شروع کنیم. در سال‌های اخیر تقریباً همه ما تجربه کار با پلتفرم‌های سنتی تماس تصویری مثل زوم یا تیمز را داشته‌ایم. با این حال، رهبران کسب‌وکار مدام گلایه می‌کنند که نوآوری در تیم‌های راه دور افت کرده است. این مطالعه چه مشکلی را در این پلتفرم‌ها دستمایه قرار داده است؟

Expert: این مطالعه به نکته بسیار مهمی اشاره می‌کند. در جلسات ویدئویی سنتی، ما پدیده‌ای به نام خستگی ویدئوکنفرانس و تعاملات بسیار خشک و کنترل‌شده داریم. در کارگاه‌های نوآوریِ حضوری، جرقه‌های خلاقیت اغلب در گپ‌های غیررسمی، ایستادن کنار تخته وایت‌برد و برخوردهای خودجوش شکل می‌گیرد. اما در تماس‌های ویدئویی معمولی، افراد معمولاً دوربین‌ها را خاموش می‌کنند، سیلوهای ارتباطی شکل می‌گیرد و مهم‌تر از همه، سطح «امنیت روانی» پایین می‌آید؛ یعنی افراد نگران قضاوت دیگران هستند و ایده‌های خام، نامتعارف و نوآورانه خود را مطرح نمی‌کنند.

Host: و همین ترس از قضاوت، سم اصلی نوآوری است. حالا محققان در این مطالعه چه رویکردی را برای حل این بحران در پیش گرفتند؟

Expert: پژوهشگران این مطالعه از روش اقدام‌پژوهی استفاده کردند. آن‌ها یک کارگاه سه‌روزه مجازی تفکر طراحی، یا همان دیزاین تینکینگ، طراحی کردند. در این آزمایش، بیست و شش متخصص نرم‌افزار از یک شرکت فعال در تحول دیجیتال شرکت داشتند. این افراد در نقاط مختلف جغرافیایی توزیع شده بودند. محققان به جای استفاده از وب‌کم‌های خسته‌کننده، این تیم‌ها را وارد یک محیط سه‌بعدی و فراگیر در متاورس کردند تا ببینند آیا می‌توان انرژی و پویایی یک کارگاه فیزیکی را بازآفرینی کرد یا خیر.

Host: بسیار جالب است. بیست و شش متخصص حرفه‌ای در یک فضای متاورسی. نتایج و یافته‌های کلیدی این مطالعه چه بود؟ آیا واقعاً تفاوتی ایجاد شد؟

Expert: نتایج شگفت‌انگیز بود آنا. اولین و مهم‌ترین یافته این بود که استفاده از آواتارهای مجازی و قابلیت جابه‌جایی آزاد در فضای سه‌بعدی، فشار اجتماعی و استرس دیده‌شدن مداوم توسط دوربین را به‌شدت کاهش داد. این تغییر به شرکت‌کنندگان حس آزادی داد و امنیت روانی آن‌ها را به شکل چشمگیری تقویت کرد، به طوری که حتی افراد خجالتی‌تر هم به راحتی نظرات جسورانه خود را ابراز کردند.

Host: یعنی آواتار به جای ایجاد فاصله، در واقع دیوارهای روانی را از بین برد! دیگر چه یافته‌هایی داشتند؟

Expert: دقیقاً همین‌طور است. یافته دوم، تلفیق هوشمندانه فضاها بود. آن‌ها فضای متاورس را با ابزارهای کار تیمی دیجیتال مثل وایت‌بردهای مجازی ترکیب کردند. این کار به شرکت‌کنندگان اجازه می‌داد تا به شکلی بسیار روان از یک گپ و ایده‌پردازی آزاد در فضای مجازی، به سمت ساختاربندی و نمونه‌سازی ایده‌ها حرکت کنند. یافته سوم و حیاتی این بود که حضور یک تسهیل‌گر ماهر در این فضا الزامی است. تسهیل‌گر جریان کارگاه را هدایت می‌کرد، اصطکاک‌های ناشی از ابزارهای فنی جدید را برطرف می‌کرد و انرژی گروه را بالا نگه می‌داشت. در نهایت، مطالعه نشان داد که گرد هم آوردن افراد از تخصص‌ها و موقعیت‌های مختلف در چنین فضایی، سیلوهای سازمانی را کاملاً شکست و خروجی نهایی، راهکارهایی بسیار متنوع‌تر و نوآورانه‌تر بود.

Host: حالا بیایید به مهم‌ترین بخش برای مخاطبانمان بپردازیم: جنبه تجاری این یافته‌ها. مدیران و رهبران کسب‌وکار چطور می‌توانند از خروجی‌های این مطالعه در شرکت‌های خود استفاده کنند؟

Expert: برای رهبران کسب‌وکار، پیام این مطالعه کاملاً روشن است: متاورس یک بازی ویدیویی یا یک ابزار فانتزی نیست؛ بلکه می‌تواند یک ابزار قدرتمند استراتژیک برای بازدهی نوآوری در سازمان باشد. شرکت‌ها دیگر مجبور نیستند بین هزینه‌های سنگین سفرهای کاری برای گردهمایی‌های حضوری و از سوی دیگر جلسات کسل‌کننده زوم یکی را انتخاب کنند. پیاده‌سازی چنین محیط‌هایی برای تیم‌های چندرشته‌ای و دورکار می‌تواند زمان رسیدن از ایده به محصول اولیه را به شدت کاهش دهد و فرهنگ تعلق سازمانی را زنده نگه دارد. البته نکته مدیریتی این است که نباید فقط تکنولوژی را در اختیار کارمندان گذاشت و رهایشان کرد؛ بلکه آموزش مهارت تسهیل‌گری مجازی و ایجاد فرایندهای ساختاریافته مثل تفکر طراحی برای موفقیت ضروری است.

Host: جمع‌بندی بسیار درخشانی بود الکس. این مطالعه به خوبی اثبات کرد که با بازطراحی فضای تعامل مجازی از طریق متاورس، ایجاد امنیت روانی و تلفیق آن با ابزارهای ساختاریافته، می‌توان مرزهای جغرافیایی را بی‌اثر کرد و موتور نوآوری سازمانی را با تمام توان به حرکت درآورد. الکس، از توضیحات شفاف و بینش‌های ارزشمندی که به اشتراک گذاشتی بسیار سپاسگزارم.

Expert: ممنون از تو آنا، و تشکر از همراهی همه شنوندگان گرامی.

Host: از شما شنوندگان عزیز هم برای همراهی با این قسمت از پادکست A.I.S. Insights بسیار متشکریم. تا قسمت آینده و یک نگاه عمیق دیگر به مرزهای فناوری و کسب‌وکار، روز و روزگار بر شما خوش.